29 Kasım 2008 Cumartesi




Tekvir
Bir Bünyamin Bayansal Filmi ...
Meksika Sınırı'nın üç güzel adamı vasıtsıyla seyrettiğim bu filmi sizlerde izlemelisiniz.
Abdüssamed'in o eşşiz sesiyle ve Bünyamin Bayansal'ın gözüyle,
Tekvir suresinin görsel bir tefsiri olmuş bu güzel film...

25 Kasım 2008 Salı

Su Gibi Bir Geliş Olsun Bu Kez



Susarak, susayarak gel...
Bir hiç ol,
Su ol,
Sus ol...

Susmayı bilmiyorsan hiç başlama konuşmaya
Hiç sesini çıkarma,
Hiç görünme
Hiç bakma
Hiç…
Ol…

Saatini durdur ve başla susmaya,
Çiçeklerini sulama ve susmaya başla,
En iyi bildiğin yerden sus şimdi.
Gökyüzüne çevir başını,
Arala ışığa perdeni ve kapını,
Öylece sus.
Su gibi...

Virgülleri topla defterlerden
Ve serpiştir susmalarının arasına.
Bitmesin hiç susmaların,
Konuşmayı öğrenene kadar bitmesin.
Harflerle konuşmaman gerektiğini bilene kadar…
Şimdi çıkar aradan kelimeleri öylece gel,
Sus ve öyle gel.
Gel su gibi...

Gökleri devşir yıldızlardan,
Kokulardan çiçekleri devşir,
Kuşları devşir gökyüzünden
Ve topla gel bütün gerçeklerini…
Gerçekliklerinle gel…
Gel ki söze düşsün bütün düşler,
Susmalar anlamını bulsun.
Yatağını bulsun sular.
Yürekler yitiğini...

Şimdi şarkılar söze gelir,
Özlemler vuslata…
Gökler yağmur verir,
Maviler inşirah,
Ve bir çocuk gülüverir belki de,
Kim bilir…

23 Kasım 2008 Pazar

KİTARO - CARVANSARAY

video

19 Kasım 2008 Çarşamba

hey bana bakın, bu tarafa...




Hey bana bakın, bu tarafa sağınızdayım,
hayır solunuzda şeytan nerde değilse ben ordayım
Biliyor musunuz?
Düşme anında paraşütüm açılmasa da sizin kadar alçağa düşmek istemem,

ölürken ağzının kenarında kalmış yağlı kelimeleri
melekler silerken bende yanınızda olucam..

çenenizi kucağınıza düşüren bu ölümü sessizlik çaputları ile bağlıcam
kutsallığımızı bölüşürken cennet mahkemeleri,
beş dakika hesaplaşma arasında cehenneminizi gerçekliğimle soğutucam
başınızda Yasin yanınızda amme okuyan bu küçük kızın hecelediği
ayetler gibi içinizde rötar yapan pişmanlık uçakları hızla düşecek yere
bakıp bakıp gülücem saç tellerim arasından
gök yüzü göründüğünde başımın göğe erdiğini başörtümle seyredicem
benim başımda bir gökyüzü örtüsü varken siz attığınız
yabani taşlarla ancak kendi ormanınızdaki
kaypak kuşları vurabilirsiniz..


Hey bana bakın, bu tarafa kuyudasınız diye
gökyüzü ufak görünüyor
korkarım birazdan Yusuf a.s. ile karşılaşacaksınız onu
Allah’ın kervanı kurtardı sizide kenan gibi gözyaşı döken
sizide özgürlüklerini bir kuyuya attığınız mazlumların yaşları batırsın


Hey bu tarafa bakın indirin duvarlardan kelepçeleri ve
güneşleri bunu şunu diğerini fırlatın bir duayla sen üstüne kalın bir vicdan,
sen üstüne biraz olsun merhamet al, sense en üstündesin göğün orda kal

Adın ne senin? Başörtüsü

Hemen yerini al ve orda kal

başüstüne bayım baş üstüne



Esra Elönü



DEPLASMANDA PLASEBO

Allah’ım kaderimde anarşi ve protesto
antidepresanlar ve içi boş bir gardırop
ne de çok yer kaplıyor mesela Al Pacino
yardımın gerekiyor Kadıköy’deyim stop.


Allah’ım kaderim bu sentimental ambargo:
Alternatif referans potansiyel salvo yok,
sadece klostrofobi, hicran türbülans ve şok;
cariyeler çekilmiş yeraltına cumburlop.

Allah’ım kaderimi sen yazdın sen bilirsin
kalbim oyuncak mı ne, ne kolay kırılıyor?
“Deplasmandır bu dünya” diyor albino şeyhim
plasebo yutturuyor bana depresif doktor.

Allah’ım kaderimden şikâyetçi değilim
aksine bahtiyarım evrende bana da rol
verdiğin için şahsen, Allah’ım bizler senin
falsolu kullarınız, n’olur bizden razı ol.

MURAT MENTEŞ

16 Kasım 2008 Pazar




Gidesim geldi,
Biraz ölesim…
Meleklerin eteklerine tutundum.
Yok oldum, bir tutam nur…
Sanırım şimdi oldu/m…
Kayboldum kendi içimde,

Bütün delilerin akıl erdiremediklerine tutundum.
Gazze’de küçük bir çocuğun elinde taş oldum,
Filistin’de bir annenin gözyaşı…
Mostar’ı oldum, ırak zannedilen yüreklerin,
Beyrut’un gözleri oldum,
İstanbul’un taşlara dahi hayat veren kalbi,
Kırlangıç oldum, yetim çocukları annelerine götüren,
Güvercin oldum, kanatlarımla sakladım sevgiliyi…

Geceye yoldaş oldum, beraber susmak için,
Masalımı kaybettim,
Tutundum hikâyesinde kaybolduklarıma.
Seyyah oldum, gidilmez diyarlara uzandı ellerim.
Gözlerinde asılı kaldım bir çocuğun,
Küçüklere büyük oldum.
Göğün en mavisinde bir bulut,
Bulutların beyazında yağmur,
Yağmurla bereketlenmek için toprak…

Sonbahar oldum,
Yaprak oldum,
Issızı sokağın…
Düş oldum, ayna oldum…
Acılarıma kardeş oldum,
Avazım çıktığınca sustum,
Sessizliklerime söz olsun diye
Bir hüzün kuşuna sustum…
Kuş sustu, ben sustum…

İman ettim, göklere tutundum…
Rabbena! Dedim, Rabbena!
Dedim gizli kalmaz sana yerde ve gökte hiçbir şey
Bilirsini kalplerdekini,
Tuttuğun kalbimi bırakma Rabbena!

15 Kasım 2008 Cumartesi

ULAK GELECEK…



“dudaklar sussa da kalbin yüz dili vardır..”
Ulak…
Uzak bir masal gibi biraz,

Biraz da sanki, en yakınlarda bir köyde yaşanmış gibi,
Nasıl bir öyküydü ki,
Nasıl bir beklenen…
Ulak aslında hiçte uzak değildi,
Herkesin içinde yaşattığıdır belki de ulak,
Herkesin gelmesini beklediği…

“insan sonunu bilmediği şeylerden korkar.”

Bir masal, hem korkutacak sizi, hem yüreklendirip cesaret verecek,
Bir masal, hem üzüp ağlatacak sizi, hem mutlu edip güldürecek.
Bir masal belki de sizin için bir adım olacak…

“yeri göğü yaradanım, kalbimde ve aklımdasın..”

O’nu hissettirecek ve yaşatacak,
O’na güvenip, O’na sığınacak,
O’nun göndereceği kurtarıcıyı bekleyip,
Yine O’nun göndereceğinden cesaret alacak…
O’nun sesi, O’nun sözünü duyuracak…
İçinizde O’nun varlığını yeniden bileceksiniz…


****

“yapan kadar, bilip de susan da günahkârdır..”

Bu masal içimizdeki karaları nura boyayacak belki de,
Sustuklarımıza bir ses olacak,
Sakladıklarımızı âyan edecektir…

“anlatmalı bu masalı, anlatmalı ki yüreğim sönsün…”

İçindeki yangınlardan kurtulmak için bir masal uydur şimdi,
Ve anlat bu masalı, herkese anlat…
Çünkü ;





“bir masala sırf anlatan inanırsa, o masal olur mu hiç?”

Evet, bir masal anlatın şimdi ve inanın,
Sonra anlatın o masalı ki başkaları da inansın
Olur ya inandıkça masalınızı yaşarsınız…

Davut’un dinlediği,
Ferhat’ın düşlediği,
Hekim’in hakikati,
Saffet’in rivayetidir bu masal…

“hayal kuran tüm çocuklara umutla adanmıştır”

Ulak gelecek…

Ulak gelecek…

Ulak gelecek…








4 Kasım 2008 Salı

BAL KLAVUZUNUN İLAHİSİ



Çarparak senin her şeyden örülmüş duvarına
Dedim bunlar benim lekelerimdir
Ey bütün seslerle beni çağıran
İçimdeki bu yabancı yağmuru dindir

Benle bütünleşiyor çünkü taşıdığım yük
Erimezse ne yaparım güneşi bekleyen kalbim
Eşyayla günlerim arasında biriken köpük
Harfleri değil mi ölüm kelimesinin

Açmak için gecenin bütün çeşmelerini
Siyah küller artıran kâbus aralığından
Geçeyim bir incir ve güvercin uykusuna
Geçeyim ötekiyle aynı rüyaya

Ben artık yankısıyım kendi sesimin
Ağzım kaynayan bir dua kovanı
Ve çocukken takındığım vişne küpesi
Ayet gibi çınlatıyor kulaklarımı

Kırılsın en büyük ayna olan toprak
Uykunun kız kardeşi saçlarımı öpmeden
Uçayım kan ve köpük saçarak
Adınla açılan aşkın penceresinden.

Murat Menteş

1 Kasım 2008 Cumartesi

DUBLÖRÜN DİLEMMASI



"Peygamberin otlattığı kuzular kadar masumdu.Ya da bana ilk anda öyle gelmişti.

Üzeri portakal, vişne ve çilek resimleriyle kaplı, yani Meyvendetta reklamıyla ambalajlanmış otobüse yetişmeye çalışıyordu. Çift katlı otobüs durdu, üst katın penceresinden ona bakarken, kalbimin zembereği boşaldı. Gözlerimi kapadım ve yanımdaki koltuğa oturması için dua ettim:"Allah'ım, bunu dilediğim için ayıp etmiş olur muyum?!"

Solumda biri belirdi fakat ilkten cesaret edip gözlerimi açamadım. Yine de o olduğundan emindim. Sol gözümü azıcık aralayıp yana doğru baktım: "Teşekkürler Allah'ım!"

.............

Ferruh Ferman'ın sivribiber yeşili gözleri var: Yüzünden; pusmuş, saldırıya hazır bir kedinin gülünç fakat esrarlı fiyakasını yansıtan gözler. Gözlerinin altında mor nikâh şekeri torbacıkları. Fırlak elmacık kemikleri, uzun favoriler, kısacık top sakal... Düzgün fakat nursuz bir surat. Yine de gülüşü onu aniden masum bir sincaba döndürüyor. Vaziyetin farkında olmalı ki, ikide bir gülümsüyor. İpek kravatıyla dev işkembesini örtenlerden değil; ince yapılı. O da benim gibi, Yaser Arafat’la aynı boyda[1,69 cm].

..............

Buldum! Ben altın kalpli bir serseriyim. Tabii ya. Başka ne olacaktım? Yoldan çıkmış bir derviş;'jamais vu'ya[Jamais Vu: Sık sık yaşadığı bir şeyi ilk defa yaşıyormuş duygusuna kapılmak.] tutulmuş bir profesyonel; bonkörce iletişimsel avanslar veren bir tevazu amelesi; karizmasını istikrarlı bir diğerkâmlıkla örtbas ederek tayin edici pasifliğe varan bir mistiğim...

(Dublörün Dilemması - Murat Menteş)

.................................


.................................

Murat Menteş; bu adam bir deli!…

Bu kitap ise deliliğinin bir delili.

Öylesi güzel bir kurgu ki, daha evvelinde böylesini görmedim diyebilirim.

Hayal gücünün sınırlarını unutup, çoktan aşmış ve hiç de zorlanmamışa benzer.

Öyle güzel ki betimlemeleri son derece ince ve inanılmaz..

Tasvirleri ise, sizleri hayret makamında uçuşlara salıyor..

Bir de felsefe serpiştirilmiş ki sayfalara görülmeye değer…

Ve daha bir sürü güzellik…



Kitap elinizde olduğu sürece, yüzünüzde ki rahatlık çok uzaktan dahi seçilebilecek dereceye ulaşıyor, öyle ki sürekli mütebessim bir surat.

Toplu taşıma araçlarında ya da toplumun olduğu herhangi bir ortamda okuyorsanız biraz daha dikkatli olmanız gerekecek; gülmekten kendinizi alamayacağınız bi çok bölüme rastlayacaksınız çünkü.

Ölmeden önce muhakkak okunacak kitaplardan diyebilirim rahatlıkla.

Hakan Albayrak!ın, arka kapakta kitap için söyledikleri çok hoşuma gitmiştir;

“Çok acayip. Çok tuhaf. Müthiş!.. Böyle bir kitabın yazıldığına inanamıyorum. Okuyun, siz de inanamayacaksınız!

;;