16 Kasım 2008 Pazar

Sessizce Söyledim, Avazım Çıktığınca Sustum…




Gidesim geldi,
Biraz ölesim…
Meleklerin eteklerine tutundum.
Yok oldum, bir tutam nur…
Sanırım şimdi oldu/m…
Kayboldum kendi içimde,

Bütün delilerin akıl erdiremediklerine tutundum.
Gazze’de küçük bir çocuğun elinde taş oldum,
Filistin’de bir annenin gözyaşı…
Mostar’ı oldum, ırak zannedilen yüreklerin,
Beyrut’un gözleri oldum,
İstanbul’un taşlara dahi hayat veren kalbi,
Kırlangıç oldum, yetim çocukları annelerine götüren,
Güvercin oldum, kanatlarımla sakladım sevgiliyi…

Geceye yoldaş oldum, beraber susmak için,
Masalımı kaybettim,
Tutundum hikâyesinde kaybolduklarıma.
Seyyah oldum, gidilmez diyarlara uzandı ellerim.
Gözlerinde asılı kaldım bir çocuğun,
Küçüklere büyük oldum.
Göğün en mavisinde bir bulut,
Bulutların beyazında yağmur,
Yağmurla bereketlenmek için toprak…

Sonbahar oldum,
Yaprak oldum,
Issızı sokağın…
Düş oldum, ayna oldum…
Acılarıma kardeş oldum,
Avazım çıktığınca sustum,
Sessizliklerime söz olsun diye
Bir hüzün kuşuna sustum…
Kuş sustu, ben sustum…

İman ettim, göklere tutundum…
Rabbena! Dedim, Rabbena!
Dedim gizli kalmaz sana yerde ve gökte hiçbir şey
Bilirsini kalplerdekini,
Tuttuğun kalbimi bırakma Rabbena!

0 Comments:

Post a Comment